Türk Eğitim Tarihi'nin ilk dönemi , İslamiyet öncesi dönemdir
Bu dönemde eğitim, mevcut coğrafi, siyasi, sosyal koşullara göre şekillenmiştir. Göçebe yaşam tarzına bağlı olarak yazının kullanılmadığı bu dönemde, sözlü eserler (şiir, destan, atasözleri) eğitim aracı olarak kullanılmıştır. Ayrıca, "töre" adı verilen yazısız hukuk kurallarından yararlanılmıştır. Mesleki eğitime büyük önem verilmiş ve "yaparak-yaşayarak" öğrenme yöntemi uygulanmıştır
Türk eğitim sisteminin tarihsel gelişimi şu şekilde özetlenebilir: İslamiyet Öncesi Dönem: Eğitimde toplum normları ve töre önemlidir. İslamiyet Sonrası Dönem: Medrese adı verilen örgün eğitim kurumları ortaya çıkar. Selçuklu Dönemi: Medreseler kurulur, din eğitimine dayalı bir sistem olsa da bilime önem verilir. Osmanlı Dönemi: Enderun okulları açılır, azınlıkların çocukları için eğitim kurumları oluşturulur. Cumhuriyet Dönemi: 1924'te Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile eğitim Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlanır, medreseler kapatılır.
Osmanlı Devleti'nin eğitim alanındaki Batılılaşma dönemi 1700'lerin sonunda başlamıştır. Bu sürecin başlangıcı olarak genellikle Lâle Devri (1718-1730) kabul edilir. Ancak, modernleşme hareketi günümüz Türkiye'sinde hâlâ devam etmektedir.
Türk eğitim tarihinde yapılan ilk araştırma olarak kabul edilebilecek çalışma, Musa Kâzım'ın "Hukemâ-yı Cihan ve Talim Terbiye Tarihi" ve Nafi Atuf Kansu'nun "Fenn-i Terbiye Tarihi" adlı eserleridir. Ayrıca, Mahmud Cevad'ın 1922'de yayımlanan "Maârif-i Umûmiye Nezâreti Tarihçe-i Teşkilât ve İcraâtı" başlıklı eseri, Türk eğitim tarihçiliğinin önemli başlangıç eserlerinden biri olarak kabul edilir. Eğitim tarihinin bilimsel bir disiplin hâline gelmesi ise İkinci Dünya Savaşı'nı izleyen yıllarda gerçekleşmiş, Türkiye'de 1964 yılında Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi'nin kurulmasıyla eğitim tarihi akademik bir çalışma alanı olmuştur.
Türkiye'de ilk eğitim sistemi, Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte, 29 Ekim 1923 tarihinde kurulmuştur. Ancak, modern anlamda Türk eğitim sisteminin temelleri, Osmanlı döneminde atılmıştır. Cumhuriyet'in ilanından önce, 1924 yılında kabul edilen Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile tüm okullar Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlanmıştır.
Türk eğitim tarihi, üç ana döneme ayrılır: 1. İlk Türk Devletlerinde Eğitim. 2. İslamiyet’in Kabulünden Sonra Türklerde Eğitim. 3. Cumhuriyet Döneminde Eğitim. Bu ayrım, Hunlardan günümüze kadarki eğitim sürecinin daha iyi anlaşılmasını sağlar.
Türk Eğitim Tarihi'nin amacı, en eski tarihlerden günümüze kadar Türk milletinin ürettiği, benimsediği ve geliştirdiği eğitim ve öğretimle ilgili düşünceleri, kurumları ve uygulamaları ortaya koymak, insan yetiştirme düzenini ve yetiştirilmeye çalışılan insan tipini araştırmaktır. Ayrıca, Türk Eğitim Tarihi'nin amaçları arasında: Bugünkü eğitim sorunlarına çözüm bulabilmek için geçmişten ders çıkarıp çıkarılamayacağını tartışmak; Eğitimin toplumsal mutluluk veya mutsuzluk ile ilişkisini incelemek; Eğitim politikalarını belirlemek ve geliştirmek yer alır.
Medreseler, Türk tarihinde ilk örgün eğitim kurumlarıdır. İlk medreseler, Karahanlılar döneminde kurulmaya başlanmıştır. Temelde din eğitimine dayalı olan medreselerde bilime de önem verilmiş, matematik, astronomi, tıp ve fen alanlarında eğitim verilmiştir.
Eğitim
Türk Eğitim Tarihi'nin ilk dönemi nedir?
Tekerliği ilk bulan kişi kimdir?
Türkiye EMK ne iş yapar?
Tek ve çift sayılarla ilgili çıkmış sorular nelerdir?
Tuba uterina ve tuba ovaria aynı mı?
TUS soru dağılımı nasıl?
Terleme ve transpirasyon aynı şey mi?
Tümevarim ve analoji örnekleri nelerdir?
TUS ek yerleştirme ne zaman yapılır?
Tek ve çift sayıların toplamı neden çifttir?